Aslında hiç böyle biri değilim, daha doğrusu değildim... İlk defa birini düşünürken gözlerim doluyo sanırım.

Az önce resimlerine baktım, senin güldüğünü gördüm bende gülümsedim. Evet gülümsedim (: içim kan ağlarken ben gülümsedim.

Heralde sevgi dedikleri böyle bişey olsa gerek. Seni mutlu görünce bende mutlu oldum. Hatırlıyorumda ondan ayrıldığında bize gelmiştin.

Üzülmüştün ama çaktırmama çalışıyodun, o gün hayatımın en güzel günüydü.. Ondan ayrıldığın için değil ogün bana sarıldın ya. Ben hergece

onu düşünüp uyudum. Şimdi sadece ''merhaba'' diyip ''hoşcakal'' demekle yetiniyorum... Aslında o bile yetiyo bana. Hayatın bile başaramadığı şeyi başardın sanırım sen...

Bunları sen üzülesin diye söylemiyorum sakın yanlış anlama.. Zaten sen okumuycaksın bile sadece yazmak istedim.. Klasik sevgi cümleleri kullanmak istemiyorum pek.

Geçenlerde kendime kızdım, ulan dedim ne salak herifim olsa bile 2 yıl sürücek bişey için üzülüyosun ne safsın dedim... Hak verdim bi an içimdeki piç yanıma.

Ama ne biliyim anlatamadığım bi heycan, bambaşka bi tutkusun sen benim için. En son senden hoşlandığımı söylediğimde, bana biraz süre ver demiştin.. Sıkmak istememiştim seni,

2-3 hafta sonra yeni biriyle çıktığını öğrenmiştim. Bi an hayatın bittiğini hissettim. Sanki herşey durdu benim ağlamamı izlemek için. 18 yıldır ağlamayan bu ben ağlamıştım evet.

Dedimki 2 gün sonra unuturum. Unutmuştum evet, ama seni değil bi siktiğimin hayatını. Eskiden gülüp geçerdim böyle şeyler yazanlara, ulan okadar derdim var sikerim karısını kızını diye.

Büyük konuşmamak gerekiyomuş. Bazen diyorum kendi kendime ulan sikerim hayatınıda, yaşamınıda çek git amına kodumun yerinden. Ama kopamıyorum.. Bu şehirden bu amına kodumun yerinden değil,

senden kopamıyorum.. Eskiden sıgarayı bırakmak istiyodum, şimdi istemiyorum. Çabuk ölürsem seni her gün yukardan görebilirim diye. Saçma gelicek belki sana ama gerçekten böyle düşünüyorum.

Şimdi bu kadar şeyden sonra bana hala dost kalalım yada süre ver filan diyceksen hiç deme. Sadece sus ben anlarım.. Kapamıştım ama tekrar açtım. Susma vaz geçtim.

Aslında sensizliği özetlemek gerekirse, sensizlik boğaza

dayanan bıçak gibi korku verici, can yakıcı. Bi arkadaş daha var böyle oda benim gibi sevdiği birine yazıyo, şimdi

blog sitelerine filan yazıyo o yazıları dedimki: lan bu yazdıklarını okuyan varmıdır ? oda dediki umrumda değil zaten ben tek bi kişi için yazıyorum, oda şimdi okumasın dedi. Bana bişey olursa ozaman okusun dedi beni anlaması için, anca iş işten geçince dedi. Bende dedimki yine anlamıycakki en fazla 2 gün ağlıycak, 3. gün hayatında olmuycaksın. Çok merak ediyorum bi gün bana bişey olsa sende bunu okusan beni anlarmıydın... Aslında bencillikmi yapıyorum ? Sonuçta beni sevmek zorunda değilsin... Sende demedin beni sev diye.. Desenki ulan banane sanki benmi dedim sana beni sev diye.. Haklısın sen demedin.. Şimdi sen demesende ben aşık oldum napıyım felan demiycem merak etme. Benim istediğim tek şey neler hissetiğimi bilmendi. Neyse çok uzattım bi gün olurda bunu okursan ulan destan gibi yazmış *mına koduum deme. Herzaman mutlu olman dileğiyle .

Koral KARALI