sence #1
biraz param olsa diyorum, yetecek kadar. uzun bi' yolculuğa çıksam. yanıma sadece bi kaç eski resim alsam şehirden. denize kenarı olan ufak bi kasaba istiyorum gitmek için, insanları güleryüzlü. ev tutsam ordan, yeni eşyalar alsam, istediğim gibi döşesem evi.
sonra aşık olsam orada, anlatsam ona herşeyi; geçmişi, beni nasıl acıttıklarını, kırdıklarını. hayallerimi anlatsam. usanmadan dinlese beni gecelerce. hatta ağlasam onun omzunda; herkese, herşeye. çok mu ayıp olur?
ama hayır. erkekler ağlamaz , ağlamak yok. bize böyle öğrettiler..
bana o günlerin geçmişte kaldığını, artık bambaşka bir yerde kendisiyle olduğumu söylese. yeter dese. biraz okşasa saçlarımı, sarılsa bana. tekrar önemli olduğumu hissettirse.. yaksak tüm eski resimleri birlikte. ilk kez alkol yerine onun güzelliğiyle sarhoş olsam.
eski heyecanlarımı tekrar kazanabilir miyim sence?
eskiden hevesliydim şarkı söylemeye. sesim pek iyi değil, ama rap yapabilirdim. hevesliydik; geceleri sokakda freestyle yapmaya çalışırdık durmadan. çok söz yazdım o zamanlar, çoğu eski günleri anlatan.. sonra yandı hepsi bir kibritin ateşiyle. bi' beat istiyorum, beni anlatan. sonra stüdyoya gidip; " alın beat bu, açın mikrofonu. " diyip, kayıt odasına girmek..
4 dakikaya sığar mı sence, 4 yıllık hikaye?